Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη #2 (όταν τα βιβλία ταξιδεύουν)

Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη #2 (όταν τα βιβλία ταξιδεύουν).

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη #2 (όταν τα βιβλία ταξιδεύουν)

Η διαδικασία της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης γίνεται πλέον τις Τρίτες με τη βοήθεια μιας βαλίτσας…20141125-0009

Με τη βαλίτσα αυτή το ταξίδι των βιβλίων αλλά και το δικό μας αρχίζει….

Όταν η βαλίτσα ανοίγει, σε ένα μεγάλο τραπέζι, ξεχύνονται οι «θυσαυροί» της και τα παιδιά κάθε φορά επιλέγουν το βιβλίο που θα πάρουν στο σπίτι τους.

20141125-0007

Αφού το επιλέξουν συμπληρώνουν το έντυπο που υπάρχει μέσα στο βιβλίο, γράφοντας το όνομά τους και τον τίτλο του βιβλίου με τη βοήθεια της καρτέλας τους και φυσικά παίρνοντας πληροφορίες για τον τίτλο του βιβλίου από το εξώφυλλο του. Απο τη διαδικασία αυτή τα παιδιά έρχονται σε έπαφή με το γραπτό λόγο και ανακαλύπτουν τις συμβάσεις του.

Τέλος τα παιδιά παίρνουν το βιβλίο μαζί με το έντυπο (για να ζωγραφίσουν αν θέλουν στο σπίτι ό,τι τους άρεσε από το βιβλίο) και το βάζουν στη τσάντα τους για να ταξιδέψει μ’ αυτήν μέχρι το σπίτι τους.

Τα παιδιά μπορούν να κρατήσουν όσο θέλουν ένα βιβλίο και να το διαβάζουν ξανά και ξανά. Ο μόνος περιορισμός είναι ότι μπορούν να έχουν ένα βιβλίο κάθε φορά στο σπίτι τους, επομένως για να συμμετέχουν σε μια ανταλλαγή, θα πρέπει να έχουν επιστρέψει το προηγούμενο βιβλίο. Μέχρι τώρα τα παιδιά ανταποκρίνονται πολύ καλά σ αυτή τη διαδικασία και υπάρχει μεγάλη ποικιλία στον τρόπο συμμετοχής των παιδιών. Κάποια παιδιά συμμετέχουν με μεγάλη συχνότητα ενώ κάποια παιδιά θέλουν να «χορτάσουν» περισσότερο το βιβλίο που πήραν χωρίς να τα νοιάζει που δεν θα συμμετέχουν στην επόμενη ανταλλαγή. Για μένα αυτό δείχνει ότι η δραστηριότητα έχει πετύχει, γιατί γίνεται ουσιαστικά και όχι μηχανικά και δεν είναι η ανταλλαγή ο αυτοσκοπός αλλά η συντροφιά με το βιβλίο.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη

Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη

Εδώ και τρεις εβδομάδες έχουμε ξεκινήσει ένα νέο «θεσμό» στην τάξη, αυτόν της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης. Προτείναμε στα παιδιά να φέρουν στο σχολείο από ένα βιβλίο με σκοπό να το ανταλλάξουν με ένα άλλο που θα έχει φέρει ένας φίλος τους, να το διαβάσουν και να το επιστρέψουν, να πάρουν άλλο κ.ο.κ. Ακριβώς δηλαδή όπως λειτουργεί η δανειστική βιβλιοθήκη με τη μόνη διαφορά οτι τα βιβλία δεν θα είναι του σχολείου αλλά των παιδιών.

Αυτή την ιδέα την επεξεργαζόμουν εδώ και ένα χρόνο. Γιατί ανταλλακτική και όχι δανειστική με βιβλία του σχολείου; ήταν το πρώτο δίλλημα.

Γιατί #1: τα βιβλία του σχολείου ούτως η άλλως τα διαβάζουμε και στην τάξη.

Γιατί #2:τα βιβλία της δανειστικής του σχολείου θα είναι επιλεγμένα απο μένα αλλα ακόμα κι αν προτείνω στα παιδιά να διαλέξουν ποιά βιβλία θα μπουν στη δανειστική θα διαλέξουν βιβλία από μια βιβλιοθήκη σχολείου.

Γιατί #3: με την ανταλλακτική βιβλιοθήκη τα παιδιά όχι μόνο θα δανειστούν αλλά θα μοιραστούν και κάτι δικό τους.

Γιατί #4: για να πάρουν θα πρέπει και να δώσουν.

Γιατί #5:  θα κάνουν τις δικές τους βιβλιοπροτάσεις.

Γιατί #6: θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν, να διαβάσουν, να κρίνουν από μια ευρύτερη γκάμα βιβλίων. Σίγουρα δεν έχουν όλοι τις ίδιες προτιμήσεις.

Γιατί #7 : γιατί θα δωθούν περισσότερες αφορμές να μιλήσουν μεταξυ τους για ένα βιβλίο.

Γιατί #8 : το δικό τους βιβλίο θα αγαπηθεί κι από άλλα παιδιά.

Όταν τους το πρότεινα κάποια παιδιά ενθουσιάστηκαν, κάποια ήταν διστακτικά και κάποια αρνητικά και δε συμφώνησαν καθόλου με την ιδέα. Να άλλο ένα Γιατί # 9 . Είναι συνειδητή επιλογή των παιδιών αν θα συμμετέχουν η όχι.

Τα πρώτα βιβλία έφτασαν πριν καν ενημερωθούν οι γονείς με mail. Αφού συγκεντρώθηκαν 6-7 βιβλία ξεκίνησε με αυτά τα μέλη η πρώτη ανταλλαγή.

Μέσα σε 20 περιπου μέρες ο αριθμός των μελών τριπλασιάστηκε και τα παιδιά περιμένουν με λαχτάρα τη μέρα της ανταλλαγής. Νομίζω ότι μεσα στις πρώτες αυτές ανταλλαγές τα παιδιά κατάλαβαν ότι τα βιβλία φευγουν και επιστρέφουν, έφυγε σιγά σιγά ο φόβος ότι θα χάσουν το βιβλίο τους και φυσικά θέλουν να μοιραστοίν, να πάρουν και να δώσουν.

Σε επόμενο πόστ θα γράψω λίγα από τη μαγεία της διαδικασίας και θα ανεβάσω φωτογραφίες από «το ταξίδι των βιβλίων» όπως το λέμε

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Σχολιάστε

Καθε μέρα «σχολείο»

Τα πιο χρήσιμα πράγματα που μαθαίνουμε στη ζωή μας σίγουρα δεν είναι στην «ύλη¨, ούτε βέβαια στα sos. Τα πιο χρήσιμα, τα μαθαίνουμε από τη ζωή για τη ζωή. Το σχολείο είναι ευτό που θα μας δώσει την τεκμηρίωση, τους κανόνες, το πλαίσιο. Όταν λέω σχολείο εννοώ από δημοτικό και πάνω. Στο Νηπιαγωγείο υπάρχει ακόμα η ευελιξία και η ευλογία να κάνουμε προσομοίωση της ζωής, να χρησιμοποιούμε δηλαδή τις καθημερινές συνθήκες, συνήθειες αλλά και καθημερινά προβλήματα που επιζητούν λύση, για εκπαιδευτικούς λόγους.

Εκτός σχολείου οι αφορμές για να εμπλακούν τα παιδιά είναι αμέτρητες, από το που μπαίνουν τα μαχαιροπίρουνα μέχρι ποιά είναι η σωστή αναλογία νερο προς ρυζι για πιλάφι. Και στις δύο περιπτώσεις απλά μαθηματικά.  Ας πάμε σε άλλο δωμάτιο και το παιδί βοηθάει στο δίπλωμα των ρούχων, εκτός από την εισαγωγή στη συμμετρία, μοιράζεσται μια δουλειά μαζί του, εκείνο νοιώθει πολύ χρήσιμο και την επόμενη φορά, όχι ακριβώς την επόμενη αλλα τη 1000η θα το επιχειρήσει μόνο του. Στο μπάνιο ότι και να κάνουμε εμπεριέχει φυσική και μαθηματικά τουλάχιστον, το απλωμα τον ρούχων είναι η ιδανική άσκηση λεπτής κινητικότητας.

Το πιο σημαντικό μέσα σε όλο αυτό, πέρα από τις γνώσεις και τις δεξιότητες που κατακτούνται, είναι ότι το παιδί εχει οργανική θέση στο σπίτι, είναι ενεργητικό απένατι στην καθημερινότητα και αυτό είναι στάση ζωής που θα την έχει για πάντα. Παράλληλά τονώνεται η αυτοπεποίθηση των παιδιών και ακόμα και οι αχαρες δουλειες που μας απομακρύνουν από τα παιδιά γινονται μια δραστηριότητα ή έστω δουλειά που τη μοιραζόμαστε και η μοιρασιά είναι σπουδαίο πράμα….

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Σπηλιές και σπήλαια

Αυτό τον καιρό με τα παιδιά δουλεύουμε πάνω σε ένα project όχι τόσο προβλέψιμο, τις σπηλιές, κάτι το οποίο προέκυψε από τα παιδιά . Ήθελαν απλά να μάθουν για τις σπηλιές. Πως είναι; Πως δημιουργήθηκαν; Τί έχουν μέσα;

Ξεκίνησε η έρευνα, βρήκαμε βιβλία, περιοδικά και σχετικό υλικό.

Είδαμε ότι υπάρχουν σπηλιές κάτω από τη γή αλλά και κάτω από το νερό.

Σπηλιές με φως αλλά και άλλες σκοτεινές, κάποιες έχουν μέσα υπόγεια ποτάμια, περάσματα, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, δωμάτια, κολώνες, κουρτίνες και πολλά άλλα.

Χωριστήκαμε σε ομάδες και φτιάξαμε τις δικές μας σπηλιές…

20141013-002720141013-0030σπηλιές υποβρύχιες                             και σπηλιές με σταλακτίτες

20141013-0026   αλλά και υπόγειες σκοτεινές σπηλιές που μέσα ζουν νυχτερίδες.

Στις σπηλιές αυτές κάναμε χαρτογράφηση…20141013-0028  (γιατί προάγουμε τον επιστημονικό τρόπο σκέψης)

Φτιάξαμε και αίνιγμα για να ακονίσουμε το μυαλό των άλλων » σε μια τρύπα σκοτεινή είναι βράδυ και πάντα σκοτεινάδι» Τι είναι;

Πήγαμε στο λόφο των Νυμφων και μπήκαμε σε σπηλιά….

IMG_9798

ήταν υπέροχο, καθόλου τρομακτικό και μια και είχαμε ερευνήσει κάθε πτυχή του αντικειμένου, μια επι τόπου έρευνα ήταν το επισφράγισμα τόσης μελέτης.

Posted in Uncategorized | Tagged , , | Σχολιάστε

Λίγο δάσος ακόμη!

Την Παρασκευή πήγαμε με τα προνήπια στο δάσος για «Fairy tea party».  Στο δάσος έχουμε πάει με διάφορες αφορμές και με διαφορετικές ομάδες . Κάθε φορά παρατηρώ ένα κοινό χαρακτηριστικό! Την ανάγκη που έχουν τα παιδιά για την επαφή με ένα τέτοιο περιβάλλον. Να τρέξουν, να παίξουν, να εξερευνήσουν. Απλά!

Τα περισσότερα από αυτά ζουν στο κέντρο της Αθήνας, επομένως τις αισθήσεις τους  ενεργοποιούν πολύ συγκεκριμένα μοτίβα. Οι ήχοι που ακούν από το εξωτερικό περιβάλλον είναι κατα 90% τεχνητοί ήχοι.  Οι εικόνες που έχουν, οι μυρωδιές και τα πράγματα που πιάνουν στα χέρια τους είναι όλα επεξεργασμένα και πάνω απ όλα ασφαλή.

Όμως έχουν τόση ανάγκη να βρεθούν στη φύση και το αποδεικνύουν κάθε φορά που πάμε, με τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνονται και στο παραμικρό ερέθισμα. Απολαμβάνουν την κάθε στιγμή, ξαφνικά γίνονται ομάδες και απασχολούνται έτσι απλά! Σαν να λένε σιωπηρά ένα ευχαριστώ για το χώμα, για το χώρο, για τους ήχους, για τις μυρωδιές, για τον ήλιο που τους χαϊδεύει τα μαλλιά και το αεράκι που τα δροσίζει. Παρατηρώ το παιχνίδι τους, την κίνηση στο σώμα τους, τον τόνο της φωνής τους. Δεν είναι ιδέα μου, είναι αλλιώτικα, έχουν πάρει κάτι από το περιβάλλον, την απλότητα και την ηρεμία, την ευγένεια της φύσης.

Μια βόλτα στο δάσος, έτσι απλά! Μια καθημερινή αντί για παιδική χαρά,  χωρίς παρέα, χωρίς οργάνωση. Ένα απόγευμα να δούμε μαζί το ηλιοβασίλεμα, να περπατήσουμε σε ένα μονοπάτι και να μοιραστούμε δυο στίχους ή να σφυρίξουμε μια μελωδία ή τίποτα μόνο να αφουγκραστούμε. Να δώσουμε στα παιδιά λίγο χώρο και χρόνο.  Θα μας το ανταποδώσουν!!

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Σχολιάστε